Śmiało można uznać, że jest także najbardziej zapracowanym narządem naszego ciała. Bije przez całe życie, niemal od chwili naszego poczęcia (pierwsze uderzenia możemy zaobserwować już w drugim tygodniu życia płodu), niezależnie od tego co w danej chwili robimy - śpimy, relaksujemy się, czy wykonujemy duży wysiłek fizyczny. Każda czynność przekłada się na ogromną liczbę uderzeń, przekraczającą dwa i pół miliarda w ciągu całego życia! To z tego powodu serce jest niewątpliwie najbardziej, obok mózgu, organem wrażliwym na niedostatek tlenu i energii.
Budowa układu krążenia
Układ krążenia zbudowany jest z trzech rodzajów naczyń krwionośnych, czyli "rurek" o specyficznej budowie, którymi krew rozprowadzana jest po całym organizmie. Ruch krwi wymuszany jest przez serce, którego pracę można przyrównać do pompy ssąco-tłoczącej. Naczynia krwionośne, wychodzące z serca i transportujące krew DO tkanek nazywamy tętnicami, z kolei naczynia odbierające krew Z tkanek i doprowadzające ją z powrotem do serca nazywamy żyłami. Trzecim rodzajem naczyń krwionośnych są naczynia włosowate, czyli siateczka drobnych naczynek wewnątrz każdego narządu, dzięki którym odbywa się wymiana gazów, substancji odżywczych i produktów przemiany materii. Gdybyśmy wszystkie naczynia krwionośne człowieka połączyli w jedną „rurkę”, miałaby ona długość ponad 100 000 km!
Serce człowieka ma wielkość dużej, męskiej pięści. Waży około 300 gramów, a jego objętość waha się między 500 a 750 ml. Serce składa się z czterech jam, które można podzielić w dwójnasób. Pierwszy podział, na część prawą i lewą, jest podziałem funkcjonalnym, związanym z rozprowadzaniem krwi tętniczej i żylnej. Drugi podział, na dwa przedsionki i dwie komory, związany jest z budową anatomiczną. Prawa część serca od lewej rozdzielona jest przegrodą uniemożliwiającą mieszanie się krwi, zaś między przedsionkami i komorami znajdują się zastawki, które zapobiegają cofaniu się krwi. Zastawki, choć o nieco innej budowie, znajdują się jeszcze w ujściu serca, czyli tam gdzie mają swój początek dwie największe tętnice - tętnica główna (aorta) i tętnica płucna.
W organizmie dorosłego człowieka znajduje się około 5-6 litrów krwi. Uwzględniając objętość wyrzutową lewej komory serca, tj. objętość krwi, która opuszcza lewą komorę podczas pojedynczego skurczu (75 ml) oraz spoczynkową częstość rytmu serca (ok. 60-80/min), można w dużym uproszczeniu uznać, że gdybyśmy mieli możliwość obserwowania pojedynczej krwinki, to opłynęłaby ona cały organizm i wróciła do serca w czasie zaledwie jednej minuty!
Dobroczynne działanie ŻELAZA
Jak to się dzieje, że tlen rozprowadzany jest za pomocą krwi? Otóż nie byłoby to możliwe, gdyby nie krwinki czerwone, tzw. erytrocyty i zawarta w nich hemoglobina, która nadaje krwi czerwone zabarwienie. Najważniejszym składnikiem hemoglobiny jest żelazo (Fe). Szczególną jego właściwością jest łatwe przechodzenie ze stanu Fe2+ w Fe3+ (i odwrotnie), co pozwala krwince na swobodny transport życiodajnego tlenu do każdej komórki naszego ciała. Żelazo bierze udział nie tylko w transporcie tlenu. Jest niezbędne w procesach związanych z produkcją energii, do prawidłowego funkcjonowania układu nerwowego czy właściwej pracy układu odpornościowego. Ważnym ogniwem w metabolizmie komórkowym są m.in. cytochromy - białka zawierające żelazo, odpowiedzialne za oddychanie komórkowe, czyli wytwarzanie energii. Co ciekawe, żelazo bierze udział nie tylko w tlenowej produkcji energii, ale także w procesach beztlenowych. Zatem można przyjąć, że niedobory tego pierwiastka mają ogromny i trudny do przecenienia wpływ na zasoby energetyczne organizmu. Udowodniono też, że brak żelaza może powodować obniżenie sprawności umysłowej, pogorszenie koncentracji i pamięci oraz zdolności uczenia się, a także gorszą sprawność i koordynację psychoruchową. Żelazo jest także niezbędne w metabolizmie dopaminy i serotoniny - hormonów/neuroprzekaźników zapewniających właściwe funkcjonowanie nie tylko ośrodkowego układu nerwowego, ale i całego organizmu. Żelazo odpowiada też za odporność organizmu, biorąc udział zarówno w odpowiedzi komórkowej, jak i humoralnej (produkcja przeciwciał). Zwiększoną podatność na zakażenia i problemy z odpornością związane z niedoborem żelaza szczególnie łatwo zaobserwować u dzieci. Jako, że duże znaczenie w rozwoju płodu, a potem dziecka, ma stan zaopatrzenia matki w żelazo, często konieczna jest suplementacja żelazem kobiet planujących ciążę, ciężarnych oraz karmiących.
Jednak najważniejszą funkcją żelaza jest jego udział w produkcji hemoglobiny, a co za tym idzie także krwinek czerwonych. Niedokrwistość (obniżona liczba erytrocytów i/lub hemoglobiny) ma niebagatelne znaczenie dla funkcjonowania organizmu. Odpowiednie zaopatrzenie tkanek w tlen nie tylko zapewnia wydolność fizyczną, czy właściwą regulację cieplną organizmu. Stan ten ma bowiem olbrzymie znaczenie dla całego układu sercowo-naczyniowego. Mniejsza zdolność krwi do przenoszenia tlenu zmusza serce do wykonania większej pracy (szybsze przepompowywanie krwi), aby wyrównać zapotrzebowanie tkanek na tlen. Może to prowadzić do wzrostu ciśnienia tętniczego i nadmiernego obciążenia mięśnia sercowego. Większa praca, to większe ryzyko pojawienia się bólów wieńcowych (świadczących o niedotlenieniu serca), a w szczególnie zaawansowanych przypadkach do niewydolności serca.
Bioprzyswajalność żelaza
Można uznać, że większość żelaza znajdującego się w naszej diecie pochodzi z roślin, czyli występuje w postaci niehemowej. I choć stanowi ona blisko 80% przyjmowanej ilości żelaza, to wchłanianie z przewodu pokarmowego w tej formie nie jest łatwe (zaledwie kilka-kilkanaście procent). Zdecydowanie lepiej (ok. 25%) przyswajalne jest żelazo hemowe, a więc pochodzenia zwierzęcego, związane z hemoglobiną lub mioglobiną. Niestety zależność ta nie jest prosta i mnóstwo czynników może wpłynąć na skuteczność wchłaniania tego pierwiastka z przewodu pokarmowego. Przede wszystkim tak lubiane kawa czy herbata zmniejszają zdolność przyswajania związków żelaza bez względu na ich pochodzenie. Należy pamiętać, że również niedobór witaminy C może wpłynąć na właściwe przyswajanie żelaza i pojawienie się niedokrwistości. Tę niełatwą sytuację dodatkowo komplikuje fakt, iż zapotrzebowanie organizmu na żelazo na każdym etapie naszego życia jest inne i zależy nie tylko od wieku, ale także płci, stąd szczególną troską otaczamy dzieci, kobiety ciężarne i osoby starsze.
Jak dbać o serce?
Jednym z najważniejszych elementów profilaktyki chorób układu krążenia jest ruch. Złotym standardem powinna stać się zasada 3x30x130, która oznacza, podejmowanie wysiłku fizycznego co najmniej 3 razy w tygodniu, przez przynajmniej 30 minut, przy utrzymaniu tętna na poziomie ok. 130/min. Istotnym dopełnieniem wysiłku jest zbilansowana dieta, zawierająca warzywa i owoce, ciemne pieczywo, ryby morskie oraz tłuszcze roślinne. Należy unikać cukrów prostych (słodyczy) i alkoholu. Nie możemy zapominać o mięsie, jako istotnym źródle białka i żelaza, przy czym ważne jest by było ono chude (drób, cielęcina) i właściwie przygotowane. Kolejnym elementem profilaktyki jest unikanie stresu i zaprzestanie palenia tytoniu. I wreszcie pamiętajmy o okresowych kontrolach lekarskich, podczas których zbadamy ciśnienie tętnicze oraz stężenie glukozy i cholesterolu. Wprowadzenie do codziennego życia tych zaleceń i sumienne ich przestrzeganie pomoże zachować nasze serce w dobrej formie, czym ono z całą pewnością odpłaci nam długą i bezawaryjną pracą. Zadbajmy o nie, bo to nie tylko najważniejszy organ naszego ciała, ale też prawdziwy „przyjaciel od serca”!
Czy wiesz, że:
- w układzie krążenia mieści się 5-6 litrów krwi,
- krew żylna wysycona jest tlenem w 75%.
Czy wiesz, że:
- żelazo jest jednym z najbardziej rozpowszechnionych pierwiastków w przyrodzie,
- 80% żelaza występuje w formie niehemowej,
- bioprzyswajalność żelaza zależy od diety (najłatwiej żelazo hemowe),
- kwas solny i wit. C ułatwiają wchłanianie żelaza,
- nabiał, kawa, herbata utrudniają jego wchłanianie.
Zasady profilaktyki chorób układu krążenia:
- ruch (3 x 30 x 130),
- zaprzestanie palenia tytoniu,
- ograniczenie spożycia cukru, tłuszczów zwierzęcych oraz alkoholu,
- dieta bogata w antyoksydanty (gł. witaminy A, C, E),
- suplementacja:
- witamin z grupy B, kwasu foliowego,
- żelaza, szczególnie u kobiet i osób w starszym wieku,
- kontrola ciśnienia tętniczego
- kontrola glukozy i cholesterolu,,
- unikanie stresu.
Autor: dr n. med. Patryk Krzyżak
Klinika Kardiologii Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego, Warszawski Szpital Bielański.