Jak można pomóc dziecku, które ma dysleksję?

Opublikowano: 2018-02-28
Pomoc psychologiczna dla dziecka z dysleksją.
Coraz częściej i więcej słyszy się dysleksji. Co to jest? Jak się przejawia, jakie są przyczyny, skutki? Jak uniknąć robienia błędów, zjadania liter czy ich przestawiania? Co jest przyczyną trudności?

Specyficzne trudności w uczeniu się opisują istotę problemu, dotyczącego trudności w czytaniu i pisaniu. Dysleksja jest zjawiskiem o złożonych przyczynach, częściowo dziedzicznych, częściowo emocjonalnych oraz w niemałej części pedagogicznych. Skłonność do dysleksji, zaburzeń umiejętności czytania i pisania towarzyszy dziecku od pierwszych miesięcy życia. Najczęściej jednak można ją stwierdzić dopiero u dziecka, które już potrafi (lub powinno potrafić) czytać albo zrozumieć litery i cyfry. Prawdziwe kłopoty zaczynają się, więc w szkole.

Co powinno zaniepokoić?

Objawy można zauważyć już w wielu poniemowlęcym i przedszkolnym, np. opóźnienia w rozwoju mowy - mówi psycholog Agnieszka Kol, prowadząca Gabinet Psychologiczno-Pedagogiczny we Wrocławiu. - Podobnie, jeśli dziecko w wieku przedszkolnym ma problemy z rysowaniem (robią to niechętnie, rysunki są graficznie bardzo prymitywne) lub z układaniem obrazków – to znak ostrzegawczy. Jeśli w wieku przedszkolnym są trudności związane z mową, to należy udać się do logopedy. Nie chodzi tu jednak wyłącznie o wyrównywanie wad wymowy, ale np. o trudności dziecka z uczeniem się, przypominaniem nazw, uczeniem się wierszyków, rozpoznawaniem i tworzeniem rymów, do tego notoryczne przestawianie wyrazów. Kolejne objawy związane są z okresem szkolnym, kiedy dziecko rozpoczyna naukę czytania i pisania - zauważa Agnieszka Kol.

Dziecko dyslektyczne często jest niżej ocenianie, ponieważ brzydko pisze, robi bardzo dużo błędów ortograficznych, jest nieporadne. Widzi, że nie radzi sobie z nauką, czuje się gorsze od kolegów. Te problemy są często potęgowane przez zachowanie nauczycieli, którzy nie potrafią rozpoznać dysleksji. Często omawiają oni błędy dziecka przy całej klasie i zmuszają do głośnego czytania w czasie zajęć. Dziecko (nawet, jeśli bardzo się stara) nie może uniknąć pomyłek, czuje się ośmieszone i bezradne. Z tego powodu bywa zestresowane i nie lubi chodzić do szkoły. Doświadczenia niepowodzeń szkolnych, których doświadcza uczeń z trudnościami w czytaniu i pisaniu może prowadzić do zaburzeń rozwoju emocjonalnego i społecznego.

Dysleksja to specyficzne trudności w czytaniu i pisaniu, które występują pomimo wysokiego poziomu inteligencji i braku zaniedbań środowiskowych. Ta nazwa przyjęła się, jako określenie wszystkich zaburzeń, zarówno w czytaniu, jak i pisaniu. Choć prawidłowo powinno być tak:
Dysleksja – brak płynnego czytania, niechętne czytanie, konieczność cichego ”wewnętrznego” czytania
Dysortografia – popełnianie wielu błędów ortograficznych, mimo doskonałej znajomości zasad pisowni, wynikających zarówno z orografii, jak i gramatyki
Dysgrafia – nieczytelne pismo, często zamiana liter podobnych (d, b, g, p), pomijanie znaków diakrytycznych (ą, ę, ś, ć), znaków interpunkcyjnych
Dyskalkulia – problemy z opanowaniem matematyki – dziecko nie rozumie pojęć abstrakcyjnych, takich jak np. liczba, wielkość, proporcja.

Warto, aby rodzice borykający się z powyższymi problemami u swoich dzieci  zwrócili się odpowiednio wcześnie do specjalisty. Psycholog poprowadzi dziecko w odpowiedni sposób dopasowując rodzaj terapii tak żeby jak najszyciej zaakceptowało siebie i swoją sytuację w środowisku szkolnym - podkreśla  Agnieszka Kol.

mgr Agnieszka Kol psycholog, pedagog, terapeuta, wlaścicielka Gabinetu Psychologiczno-Pedagogicznego we Wrocławiu, przy ul. Komandorskiej 34/9

fot. pixabay





Facebook
Reklama
 
W tej witrynie stosujemy pliki cookies. Standardowe ustawienia przeglądarki internetowej zezwalają na zapisywanie ich na urządzeniu końcowym Użytkownika. Kontynuowanie przeglądania serwisu bez zmiany ustawień traktujemy jako zgodę na użycie plików cookies. Więcej w Polityce Cookies. Ukryj komunikat
COUNT:31