W tej witrynie stosujemy pliki cookies. Standardowe ustawienia przeglądarki internetowej zezwalają na zapisywanie ich na urządzeniu końcowym Użytkownika. Kontynuowanie przeglądania serwisu bez zmiany ustawień traktujemy jako zgodę na użycie plików cookies. Więcej w Polityce Cookies.
Ukryj komunikat

Jubileusz 40-lecia pracy artystycznej Emiliana Kamińskiego

Opublikowano: 2015-12-14
Czterdziestolecie działalności artystycznej Emiliana Kamińskiego dyrektora Teatru Kamienica.
Emilian Kamiński, aktor, reżyser i założyciel warszawskiego Teatru Kamienica obchodzi okrągły jubileusz 40 – lecia pracy artystycznej.

Dyrektor Teatru Kamienica zadebiutował bowiem w spektaklu „Pierwszy dzień wolności” Leona Kruczkowskiego w reżyserii Tadeusza Łomnickiego - niedługo po ukończeniu w 1975 roku warszawskiej PWST (dziś Akademia Teatralna).

Emilian Kamiński, to człowiek z pasją, o żelaznej konsekwencji, dla którego nie ma rzeczy niemożliwych. Ma w swoim dorobku ponad setkę ról teatralnych, filmowych, musicalowych i dubbingowych. Olbrzymią popularność przyniosła mu rola malarza Jerzego w filmie Szaleństwa Panny Ewy, w ostatnich latach sympatię publiczności zyskał też jako Bocian (postać z komedii Jacka Bromskiego U Pana Boga w ogródku i U Pana Boga za miedzą). Młodsi widzowie zaś, na pewno pamiętają jego barwny głos z animowanej produkcji Król Lew (oraz kolejnych części), w których podkładał głos za Pumbę – sympatycznego guźca.

Wielokrotnie odznaczany za swe zasługi na polu Kultury, m.in. w 2005 r. Złotym Krzyżem Zasługi, a w 2007 r. Srebrnym Medalem Zasłużony Kulturze Gloria Artis. Dwukrotnie został odznaczony Orderem Odrodzenia Polski Polonia Restiuta, po raz pierwszy w 2007 r przez Prezydenta Lecha Kaczyńskiego.
Obecnie Emilian Kamiński jest założycielem i dyrektorem prywatnego, ale bardzo związanego z Warszawą, Teatru Kamienica przy al. Solidarności 93, który otworzył 27 marca 2009 r. W swym Teatrze prezentuje rozmaite formy teatralne, realizując się zarówno jako aktor, autor, scenograf jak i reżyser, najnowszym jego dziełem jest „Don Kichot z kamienicy” – spektakl, manifest Emiliana Kamińskiego, w który aktor wplótł wątki autobiograficzne, związane min.  z walką w opozycji antykomunistycznej oraz obecną walką o swój teatr.

„(…) Chcę się pożegnać z moim teatrem i ludźmi taką właśnie zaimprowizowaną, prywatną premierą. Proszę! (…)” – te słowa padają z ust dyrektora teatru, dzisiejszego Don Kichota, który swoje życie poświęcił walce o ideały. Odebrano mu jego dom, dzieło życia, jego teatr! Dlaczego? Bo był uczciwym człowiekiem, marzycielem, wierzył w ludzi i nie potrafił dostrzec zła, które mu zagraża. Ma już tylko jedno życzenie, chce wystawić swój ostatni spektakl, pożegnanie ze sceną, a jest nim „Człowiek z La Manczy”, sztuka przedstawiająca losy Don Kichota i jego autora Miguela de Cervantesa.

W ten sposób zaczyna się spektakl „Don Kichot z Kamienicy”, sztuka powstała z okazji jubileuszu czterdziestolecia pracy artystycznej dyrektora i założyciela Teatru Kamienica, Emiliana Kamińskiego. Sztuka jest manifestem artystycznym i obywatelskim aktora, wyraża jego sprzeciw wobec nieprawidłowości współczesnego świata.
Przedstawienie ma kompozycję szkatułkową, jest to rodzaj teatru w teatrze. Rzeczywistość teatralna ulega podwojeniu, a nawet potrojeniu, dzięki temu sztuka nie odnosi się wyłącznie do konkretnej sytuacji, ale ma wymiar ponadczasowy, mówi o spełnianiu marzeń oraz o tym, że należy walczyć o swoje wartości i nigdy nie należy tracić nadziei. Na uwagę zasługuje fakt, że jest to rzadki w historii teatru przypadek, aby spektakl powstał w odpowiedzi na bieżącą sytuację, w której znalazł się wystawiający go teatr.

Świetną grę zespołu aktorskiego dopełnia klimatyczna scenografia,  muzyka oraz efekty świetlne, co razem tworzy ze spektaklu niezwykłe widowisko.
Czy Don Kichot zwycięży, czy może jednak poniesie klęskę, będziecie się Państwo mogli przekonać oglądając spektakl.

W ramach działalności Teatru, Emilian Kamiński realizuje także projekty charytatywne. Instytucja wspiera dzieci z rodzin wykluczonych społecznie, osoby z niepełnosprawnością fizyczną i psychiczną, a także bezdomnych. Jubilat zapewnia, że to nie jest „już 40 lat”, a dopiero „40 lat”.


Monika Dziekan

fot. Emilian Kaminski



Polecane
Facebook
 
COUNT:32